Jedni kochają go za piękne kwiatki i prozdrowotne właściwości. Inni zwalczają toksycznymi środkami jako jeden z najbardziej uciążliwych chwastów, na przykład niszczący urok wypielęgnowanego trawniczka. Ja uważam, że mniszek lekarski, czyli popularny mlecz, jest nie tylko piękny, ale i w zdrowiu pomoże. Zwalczy też mszyce na roślinach, ale o tym innym razem., Dzisiaj o syropie z mniszka.
Lecznicze chwasty, czyli zioła, które znali wszyscy od zawsze i chętnie wykorzystywali, potem wyparte przez cuda z apteki, dzisiaj znów wracają do łask. Bo rosną niemal wszędzie, każdy może je sobie zerwać, a przyrządzenie syropu czy soku jest banalnie proste i zajmuje mało czasu. Teraz na Warmii zaczyna kwitnąć właśnie mlecz. I dlatego właśnie o nim piszę, rozpoczynając tym samym cykl o pożytecznych „chwastach”, czyli ogólnie dostępnych ziołach. Nie jestem zielarką z dyplomami, dlatego zajmę się na blogu jedynie tymi roślinami, których działanie sama sprawdziłam i znane jest od dawna.
Jak zrobić sok z mniszka?
Banalnie prosto, choć sami przygotowanie ziela zajmie dłuższą chwilę. Najpierw należy znaleźć miejsce, gdzie rośnie dużo mniszka, z dala od dróg i zanieczyszczeń. Najlepiej na własnej działce, jeśli nie używamy na niej chemii (jak u mnie), albo np. leśnej polanie czy skraju ścieżki z dala od miast i asfaltów. Zbieramy tylko kwiatki, do koszyka albo kartonowego pudełka, by nie skisły. Najlepiej robić to w rękawiczkach, bo mlecz wydziela sok, który jest bardzo klejący, może drażnić skórę, a same kwiatki farbują na żółto i trudno potem to zmyć. Tym samym lepiej też mieć na nogach kalosze, by nie ubrudzić nogawek spodni.
Ja nie używam wagi ani miarek, dlatego podam proporcje „na oko”. Otóż zbieram zawsze koszyk ok. 5-6 litrów kwiatków. Do tego ok. 1-1,5 kg cukru i 2 cytryny. Woda. z kwiatków używam samych płatków. Zielone końce odcinam nożyczkami, by było szybciej, ale i tak uważam to za żmudną dłubaninę. Wrzucam do garnka, dosypuję cukier i zalewam zimną wodą tak, by tylko przykryła całość. Delikatnie, czyli na małym ogniu, zagotowuję, ale nie doprowadzam do wrzenia. Czasami mieszam, by cukier dobrze się rozpuścił. Na koniec wciskam sok z cytryn. Odstawiam w chłodne miejsce, np. do wiatrołapu na ok. 12 godzin – czyli jeśli gotuję wieczorem, to do rana. a jak rano – do wieczora. U mnie zwykle stoi przez noc.
Następnego dnia całość jeszcze raz zagotowuję, ale nie doprowadzam do wrzenia. W tym czasie przygotowuję słoiczki – czyli dokładnie myję i wyparzam przelewając wrzątkiem. Do tego zawsze nowe nakrętki, by nie przepuściły mi do środka powietrza, a tym samym nie zniszczyły soku, bo szkoda naszej pracy.
Teraz gorącą, cały czas trzymaną na maleńkim ogniu miksturę przelewam do słoiczków, jednocześnie odcedzając na sitku – wystarczy dopasować małe sitko do lejka, którym wlewamy sok do słoików 🙂 i położyć je na wierzch, wtedy jednocześnie przecedzamy i wlewamy. Dokładnie zakręcam, stawiam do góry dnem do wystygnięcia. I mam.
Pyszny, kwaskowy sok doskonały jest jako stymulator odporności i pomoc w walce z przeziębieniem. Mam go zawsze w swojej spiżarce.
Uwaga! Każda ziołowa mikstura może powodować reakcje niepożądane z lekami i innymi ziołami, dlatego należy stosować zioła z wielką rozwagą. Wie to każdy, kto ziołami pasjonuje się choć trochę, ale zawsze warto przypomnieć. Na zdrowie!
